Eigenwijze ansjovis

Kim’s-table was bij ‘t Spuihuis

Zijn ze er dan eindelijk, de echte Bergse ansjovis gevangen door de weervissers.

De asperges en aardbeien wachten er op en zijn er klaar voor. Het Brabantse witte goud samen met de zoete traktatie van echte Bergse aardbeien. Kloppend rood van binnen en buiten.

Het is een beetje karig dit jaar tot zo ver, de vangst van die lekkere visjes. Geen idee waarom eigenlijk maar wat mij betreft stralen ze wat eigenwijsheid uit. Alsof ze inderdaad een eigen wil hebben en zich niet laten vangen dit jaar. Misschien zijn ze wel een stuk verderop gegaan, misschien is het water te zout of te koud of weer te warm…er zijn vele theorieën  maar het hoort bij de Bergse ansjovis. Zo blijft het bijzonder en toch een delicatesse die verse ansjovis.

Natuurlijk worden ze met bomvolle netten tegelijk aan de kust van Chili gevangen om vervolgens verwerkt in een blikje of een potje te worden gestopt. Nu ik dit zo bedenk zie ik een blikje voor me met hele minuscule filetjes vis eigenlijk.

Dat was een paar dagen geleden wel anders.

Met onze gasten hebben we een AAA menu gegeten bij ’t Spuihuis, chef-kok en eigenaar René Vermeulen heeft zijn best gedaan deze week ansjovis te kunnen serveren en er een bijzonder lekker menu voor samengesteld.

De ontvangst bij ’t Spuihuis was bijzonder gastvrij, wij waren laat maar toch voelden we ons welkom en niet opgejaagd. Nee integendeel, eerst een aperitiefje op het terras voor het voorgerecht werd voorgesteld om eerst even te onthaasten.

Dit is dus goed voorbeeld van gastvrijheid. Het lijkt me dat een chef-kok mede daarom in de keuken staat. Dat men een restaurant begint. Het verwennen van gasten en ze laten genieten van allerlei kunsten uit een keuken met een goede fles wijn om te ontspannen, om de boel de boel te laten. Andersom geldt dat dat ook weer de redenen zijn waarom men gaat uit eten. Om te relaxen, niet om alles snel op te eten te betalen en weer buiten te staan. Je bent en wil een avondje weg, gezellig kletsen met je tafelgenoten, achterover hangen en voldaan in mind en body naar huis gaan. Bij ’t Spuihuis hebben wij zo’n ervaring gehad. Zowel vanuit de keuken als de service aan tafel.

Het voorgerecht was goede handgesneden tartaar (had ietsje koeler gemogen maar dat kan mijn smaak zijn) met verschillende bereidingen van asperges erbij. Zelf hou ik niet eens zo van asperges maar dat heeft niks te maken met de smaak maar alles met de textuur. Te vaak heb ik de doorgekookte slecht geschilde draderige stugge dikke asperges voorgeschoteld gekregen waardoor ik het niet snel zelf zal bestellen. Bij het voorgerecht zat een mousse en een kroketje bereid met/van asperges  en geblancheerde stukken dunne asperges. Over de textuur mocht ik dus zeker niet klagen en daardoor heerlijk genoten van de smaken.

Het nagerecht (ja ik weet het, ik sla wat over, komt nog) verse zoete aardbeien gemarineerd in balsamico met ijs. Onlangs heb ik dat elders toevallig ook gegeten maar dat is een herhaling waard. Echt een goede combi.

En tja…de ansjovis…we kregen ieder een bord vol met best wat dikke ansjovis. Schoongemaakt maar niet gefileerd, licht gekruid en goed gebakken (lekker nog een beetje sappig), complimenten voor de chef. Zelf had ik ze nog nooit zo gegeten dus ik was benieuwd en enthousiast… het is ook leuk eten, alsof je op je bord met eten mag spelen maar niet je handen vies hoeft te maken.

Maar wat een lekker visje is het, nu begrijp ik waarom het zo’n geliefde vis is. Het is geen overheersende smaak maar zeker ook geen niet-smaak.

Het is…ansjovis

Zoals bij alles eigenlijk geldt dat TE nooit goed is en ik ben blij dat er nog enige gerechten over zijn die met de seizoenen meegaan en niet 24/7 en 365 dagen per jaar te verkrijgen zijn. Het krijgt nu een speciaal gevoel omdat er meer moeite voor moet worden gedaan en daardoor ontstaat weer waardering en extra genot.

Bergse ansjovis blijf jij maar lekker eigenwijs…

Facebook
Facebook
INSTAGRAM
Pinterest
RSS
Volg via Email
LinkedIn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *